Η Κίνα για την πρόληψη της βρογχοδιαστολής και άλλων ασθενειών, προώθηση της υγείας του λαού, να λάβει μια σειρά από δημόσιες υγειονομικές μέτρα.
1Πρώτα να ξεκινήσουμε την εκπαίδευση υγείας, να βελτιώσουμε το επίπεδο ανοσοποίησης του πληθυσμού, να προλάβουμε την ασθένεια, να οργανώσουμε την προληπτική εμβολιασμό. Εξάλειψη των προκαλούντων παραγόντων; Αύξηση της υγείας, βελτίωση της αντοχής στην ασθένεια, προσοχή στη λογική διατροφή και τη διατροφή; Συχνή σωματική άσκηση, καλλιέργεια καλοίς τρόπους συμπεριφοράς και τρόπους ζωής; Διατήρηση μιας καλή ψυχική κατάσταση και την ικανότητα κοινωνικής προσαρμογής. Προστασία του περιβάλλοντος, τη προστασία του αέρα, του νερού, του εδάφους, των τροφίμων, την υλοποίηση των περιβαλλοντικών νόμων και υγειονομικών προτύπων, τη δημιουργία και τη διατήρηση του ευεργετικού φυσικού και κοινωνικού περιβάλλοντος, μειώνοντας τους παράγοντες που προκαλούν ασθένεια.
2Επιπλέον, πρέπει να γίνει καλή πρόληψη της προκλινικής φάσης, δηλαδή να γίνει η πρόληψη της πρόωρης ανίχνευσης, της πρόωρης διάγνωσης και της πρόωρης θεραπείας στη φάση της νόσου, για να ελέγξει την ανάπτυξη και την επιδείνωση της νόσου, να αποφύγει την επανεμφάνιση ή την μετατροπή της νόσου σε χρόνια, να γίνει τακτική υγειονομική εξέταση, να ανιχνευτεί και να διαγνωστεί εγκαίρως. Για παράδειγμα, η πρόληψη της εμβολιασμού της ροταβίρίας, της百日咳, και της BCG. Για τους ασθενείς με φυματίωση, πρέπει να γίνει νωρίς η απομόνωση και η θεραπεία, και να χρησιμοποιηθεί η αντιβιοτική θεραπεία υπό την καθοδήγηση του γιατρού. Η θεραπεία της χρόνιας παθολογίας του εσωτερικού οστού του σινόσπερμου και της αμυγδαλής, πρέπει να αποφευχθεί η εισαγωγή ξένων σωμάτων στο αναπνευστικό σύστημα, και να αφαιρεθεί αμέσως με το βρόγχο αν βρεθεί.
3Πρόληψη της βρογχίτιδας. Για τους ασθενείς που έχουν ήδη νοσήσει, πρέπει να αποφευχθεί ή να μειωθεί η πιθανότητα λοιμώξεων του αναπνευστικού συστήματος, να διατηρηθεί η ελεύθερη ροή του αναπνευστικού συστήματος και η αποχέτευση του σputa, να χρησιμοποιηθούν αντιβιοτικά με λογική. Για τους ασθενείς με περιορισμένη θέση της λοίμωξης και επαναλαμβανόμενη αιμορραγία, η χειρουργική αφαίρεση πρέπει να γίνει για τη θεραπεία.
4Κίνδυνοι και μέτρα παρέμβασης: Στο επίπεδο της φυσικής λειτουργίας, με την ανάπτυξη της ηλικίας, η λειτουργία των οργάνων των ηλικιωμένων μειώνεται σταδιακά, η δράση του μηχανισμού ρύθμισης μειώνεται. Στο επίπεδο της αναπνοής, η μείωση της αμυντικής ανταπόκρισης, όπως η ανταπόκριση του βήχα, η μείωση της ανοσολογικής απόκρισης με細κελλες, η μείωση της κινήσης των βρόγχων, αυξάνει τις ευκαιρίες για λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος, η μείωση της ελαστικότητας του πνεύμονα και του στήθους, η μείωση της αναστροφής της ελαστικότητας του στήθους και του πνεύμονα, η υποχώρηση των περιφερικών αεροκυστερών, η αύξηση της ανατομικής αναδιανομή, η ανισορροπία της αναπνευστικής ροής και του αίματος, η αύξηση της αντοχής του αεραγωγού, η ανισορροπία της διανομής του αέρα. Η σύνθεση των ηλικιωμένων του πνεύμονα, η μείωση του αριθμού των μικροαγγείων, η μείωση της διασποράς, η μείωση της λειτουργίας αναπνοής, η μείωση της λειτουργίας του σώματος, η μείωση της άμυνας. Στο ψυχολογικό επίπεδο, λόγω της αλλαγής του περιβάλλοντος της οικογένειας και της κοινωνίας, μπορεί να εμφανιστούν διαφορετικές συμπεριφορές, όπως η αίσθηση της μοναξιάς, η υπερβολική αμφιβολία, η αίσθηση της κατώτερης αξίας, η κατάθλιψη, η ασταθής διάθεση.
5Δημιουργία οργανώσεων φροντίδας και προστασίας της κοινωνίας, εφαρμογή ολοκληρωμένης φροντίδας, όχι μόνο περιορισμένης σε ασθένειες, αλλά να λάβουν υπόψη τις επιρροές των παραγόντων του υλικού, πνευματικού, κοινωνικού και φυσικού περιβάλλοντος, να περιλαμβάνει την πλήρη ευτυχία της ζωής των ηλικιωμένων, συμπεριλαμβανομένων των δραστηριοτήτων που ευνοούν την υγεία του σώματος και του πνεύματος, των δραστηριοτήτων αλληλεγγύης και βοήθειας.
6Κατάρχουσα, η δημιουργία και η ενίσχυση των αρχείων υγείας των ηλικιωμένων και του συστήματος διαχείρισης, σύμφωνα με τις διαφορές στην υγεία και την ποιότητα ζωής των ηλικιωμένων στην κοινότητα και τις διαφορές στις ανάγκες υπηρεσιών, να διεξάγουν έρευνες και να αναλύουν και να αξιολογούν τις πληροφορίες που αποκτήθηκαν από τις έρευνες, να δημιουργήσουν αρχεία υγείας των ηλικιωμένων στη βάση αυτών, και ταυτόχρονα να καταγράψουν και να διαχειριστούν τους ηλικιωμένους της κοινότητας, να διεξάγουν υγειονομικές εξετάσεις, να παρέχουν διαφορετική ιατρική και υγειονομική επιτήρηση ανάλογα με τις διαφορές στις ικανότητες αυτοεξυπηρέτησης και τις διαφορές στις ασθένειες της ηλικίας, να εφαρμόσουν επίπεδα διαχείρισης και να παρέχουν μια σειρά από συνεχείς υγειονομικές μέτρα, όπως εκπαίδευση υγείας, ψυχολογική καθοδήγηση, νοσηλεία και θεραπεία, και καθημερινή φροντίδα. Ταυτόχρονα, να δημιουργήσουν και να ενισχύσουν το δίκτυο κοινωνικής υγειονομικής φροντίδας των ηλικιωμένων. Η διαχείριση του συστήματος υγείας των ηλικιωμένων στην κοινότητα απαιτεί τη στήριξη και συνεργασία όλων των τομέων της κοινωνίας, ο γιατρός της κοινότητας πρέπει να αναλάβει την κύρια ευθύνη, να συνεργαστεί στενά με τους τομείς υγείας και μη υγείας της κοινότητας, να δημιουργήσουν και να ενισχύσουν το δίκτυο υγειονομικής φροντίδας της κοινότητας των ηλικιωμένων. Εκτός από τους τομείς υγείας, οι κυβερνήσεις σε όλους τους επίπεδα από το κέντρο μέχρι τις τοπικές αρχές πρέπει να δημιουργήσουν γραφεία για την υγειονομική φροντίδα των ηλικιωμένων, για να συντονίσουν και να υποστηρίξουν τη δουλειά της υγειονομικής φροντίδας των ηλικιωμένων.